Kamienica kupiecka przy ul. Emilii Gierczak 5 to jeden z najcenniejszych zabytków Kołobrzegu i jedyny zachowany przykład późnogotyckiej, hanzeatyckiej architektury mieszczańskiej w mieście. Powstała w pierwszej połowie XV wieku i stanowi wyjątkowe świadectwo okresu, gdy Kołobrzeg był ważnym ośrodkiem handlu nad Bałtykiem.
Budynek wzniesiono z cegły gotyckiej na średniowiecznej parceli, szczytowo względem ulicy. Ma prostokątny plan, dwie kondygnacje, wysoką piwnicę i użytkowe poddasze pod dachem dwuspadowym. Trójosiową fasadę wyróżniają ostrołukowy portal i gzymsy kondygnacyjne. Od zaplecza znajduje się dwukondygnacyjna oficyna dobudowana w XVII wieku. Obiekt leży na trasie Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego i jest unikatowym zabytkiem w skali regionu.
Kamienica należała prawdopodobnie do zamożnej rodziny kupieckiej Schliffenów i od początku pełniła funkcje mieszkalne, handlowe i magazynowe. Na parterze mieściła się przejezdna sień i kantor, a szeroki portal umożliwiał wjazd wozów z towarami. Piętro zajmowały izby mieszkalne, natomiast piwnice i wyższe kondygnacje służyły jako magazyny, m.in. na wino, piwo i śledzie. W budynku działał również dźwig towarowy.
Na przestrzeni wieków obiekt był przebudowywany. W XVI wieku zmieniono elewację i wnętrza, a po pożarze miasta w 1630 roku nadano szczytowi formę renesansową i dobudowano oficynę. Mimo tych zmian kamienica zachowała hanzeatycki charakter do II wojny światowej.
W latach 30. XX wieku przeznaczono ją na cele muzealne. Po zniszczeniach z 1945 roku odbudowę przeprowadzono w latach 1957-1963, przywracając historyczną formę budynku. Obecnie kamienica należy do Muzeum Oręża Polskiego i mieści sale wystaw czasowych, pracownie oraz magazyny. Jako najstarszy zachowany dom w Kołobrzegu ma wyjątkową wartość historyczną i kulturową.
